n. boasting,blustering說大話,大吵大鬧。
△Tw. 5. 1. 411 (399): “By swaggering could I neverthrive?!笨靠淇谑裁词乱沧霾怀?。
swaggering
p. a. blustering,boastful,bullying大吵大鬧的,自吹自擂的,橫行霸道的。
△2H.IV.2.4.75(71): “Hang him,swaggering rascal!”把他絞死,這個吵吵鬧鬧的流氓!
△Tw. 3. 4. 200(180):“a swaggering accent,”吵吵嚷嚷的腔調(diào)。