| 釋義 |
〔古文〕徠【廣韻】落哀切【集韻】【韻會(huì)】【正韻】郞才切，??賴平聲。至也，還也，及也?！径Y·曲禮】禮尚往來(lái)。往而不來(lái)，非禮也。來(lái)而不往，亦非禮也。 又【公羊傳·隱五年】公觀魚於棠，登來(lái)之也?！驹]】登讀爲(wèi)得，齊人謂求得爲(wèi)登來(lái)。 又玄孫之子曰來(lái)孫。 又麥名?！驹?shī)·周頌】貽我來(lái)牟?！厩皾h·劉向傳】作飴我釐麰。亦作??！∮趾粢??！局芏Y·春官】大祝來(lái)瞽令臯舞?！∮中铡！∮帧炯崱柯宕?，音賚。撫其至日來(lái)。【孟子】放勳曰：勞之來(lái)之?！∮秩~鄰奚切，音離?！驹?shī)·邶風(fēng)】莫往莫來(lái)，悠悠我思?！舅貑?wèn)】恬澹虛無(wú)，眞氣從之。精神守內(nèi)，病安從來(lái)。 又葉郞狄切，音力?！驹?shī)·小雅】東人之子，職勞不來(lái)。葉下服?！敬笱拧拷?jīng)始勿亟，庶民子來(lái)。 又葉落蓋切，音賴?！厩るx騷】因氣變而遂會(huì)舉兮，忽神奔而鬼怪。時(shí)髣髴以遙見(jiàn)兮，精皎皎以往來(lái)?！∮秩~良置切，音利?！拒髯印べx篇】一往一來(lái)，結(jié)尾以爲(wèi)事。
考證：〔【荀子·賦論篇】一往一來(lái)，結(jié)尾以爲(wèi)事?！场≈?jǐn)照原書省論字。 |